Hans Heinrich Müller
Biografia
Hans Heinrich Müller (ur. 20 kwietnia 1879 w Grodzisku Wielkopolskim, zm. 7 grudnia 1951 w Berlinie) był niemieckim architektem.
W 1898 rozpoczął studia mechaniczne w berlińskiej Wyższej Szkole Technicznej w Charlottenburgu, po pierwszym semestrze zmienił profil na architekturę, którą ukończył w 1903. W 1909 uzyskał tytuł rządowego budowniczego. Równocześnie pozostawał pod wpływem Paula Mebesa – pruskiego i duńskiego klasycyzmu. W 1909 Müller został budowniczym gminnym i kierownikiem działu budownictwa w Steglitz.
Podczas I wojny światowej służył jako podporucznik batalionu lotniczego w Königsbergu, a następnie jako wykładowca szkoły lotnictwa w Namur.
Po przyłączeniu Steglitz do Berlina w 1920 został radcą miejskim w okręgu Neukölln. Od 1924 pracował jako główny architekt Berliner Elektrizitätswerke (BEWAG), z którym współpracowali Julius Posener i Egon Eiermann. Müller zaprojektował dla BEWAG ponad 40 zakładów, inspirując się północnoniemieckim gotykiem ceglastym oraz ideą ekspresjonistyczną.
W latach 1938/1939 Müller zaczął pracować dla kolei Rzeszy. Od 1943 kierował biurem usuwania skutków szkód wskutek bombardowań lotniczych. W latach 1945–1949 kierował urzędem planowania przestrzennego Steglitz.
W swojej karierze łączył pracę projektową z funkcjami administracyjnymi i dydaktycznymi, co uczyniło go jednym z kluczowych architektów Berlina i okręgu Steglitz w pierwszych dekadach XX wieku.