Barbara Urszula Napieralska
Biografia
Barbara Urszula Napieralska urodziła się 8 kwietnia 1955 roku w Grodzisku Wielkopolskim. Jest absolwentką Technikum Energetycznego w Poznaniu i działaczką NSZZ Solidarność.
W 1980 roku zaangażowała się w Wielkopolskich Zakładach Teleelektronicznych „Telkom-Teletra” im. Karola Świerczewskiego, pracowała jako kontroler jakości, była członkiem Tymczasowej Komisji Zakładowej i redagowała podziemne pismo zakładowe Rezonans. W dniu wprowadzenia stanu wojennego przystąpiła do pomocy represjonowanym na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza w Poznaniu, koordynowała akcję zbierania informacji o zatrzymaniach i internowaniach. Kolejnego dnia sama została internowana. Przebywała w areszcie w Poznaniu oraz ośrodku w Gołdapi, gdzie podjęła głodówkę w geście protestu przeciwko nieudzieleniu internowanej ze Szczecina przepustki na pogrzeb syna. Od lipca 1982 do marca 1984 kontynuowała działalność związkową, po czym ponownie została zatrzymana, między innymi pod zarzutem kolportażu podziemnych wydawnisk. Postępowanie dotyczące jej osoby umorzono 21 lipca 1984 na mocy amnestii, jednak po wyjściu z aresztu zwolniono ją z pracy w poznańskich zakładach Teletra.
W latach 1990–2018 pracowała w Zarządzie Regionu NSZZ „Solidarność” Wielkopolska, a w okresie 2010–2014 była członkiem rady programowej Tygodnika Solidarność.
Jest wiceprezesem poznańskiego oddziału Towarzystwa Miłośników Wilna i Ziemi Wileńskiej.
Odznaczenia i wyróżnienia: w 2009 postanowieniem prezydenta Lecha Kaczyńskiego Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski; w 2016 postanowieniem prezydenta Andrzeja Dudy Krzyż Wolności i Solidarności; w 2021 od Rady Miasta Poznania odznaczenie „Zasłużony dla Miasta Poznania”.